OnlinEpikairotita — Συνέντευξη με την Κύπρια αθλήτρια του Taekwondo Κυριακή Κουττούκη, η οποία αγωνίζεται αύριο στο 2ο Grand Prox Rabat 2017 στο Μαρόκο.

Συναντήσαμε την Κυριακή Κουττούκη στο διάλειμμα από την προπόνησή της, λίγες ώρες πριν αναχώρησει για το Μαρόκο, όπου θα αγωνιστεί (αγωνίζεται αύριο 23 Σεπτεμβριου) στο Grand Prix, με στόχο τη θέση στο βάθρο. Μόλις στα 21 της, έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, αγωνιζόμενη με τη σημαία της Κύπρου, πετυχαίνοντας εξαιρετικές διακρίσεις και πρωτιές σε Πανεπιστημιάδες, Ευρωπαϊκούς και Παγκόσμιους Αγώνες. Μας μίλησε για τις εμπειρίες της μέσα από τον αθλητισμό, για τη δύναμη που παίρνει από τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες της, αλλά και τα όνειρά της για το μέλλον.

“I AM”… δυνατή, γιατί έμαθα όταν πέφτω να σηκώνομαι ακόμα πιο αποφασισμένη να πετύχω τους στόχους μου! (ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΟΥΤΤΟΥΚΗ)

Καλησπέρα Κυριακή, σε καλωσορίζουμε στο Onlinepikairotita και το “Ι am”. Μίλησε μας, καταρχάς, για τη σχέση σου με το taekwondo. Πώς προέκυψε στη ζωή σου; Υπήρξε παρότρυνση ή κάποια σχέση που είχε η οικογένεια σου;

Ο πατέρας ασχολήθηκε παλαιότερα με το taekwondo. Όχι επαγγελματικά, ως χόμπι, αφού δεν ήταν και τόσο εύκολο να ασχοληθείς και πολύ με αυτό το άθλημα. Αρχικά, ως κοριτσάκι, ξεκίνησα μπαλέτο και ο δίδυμος αδερφός μου taekwondo. Αργότερα, στην ηλικία των 10-11 χρονών ήθελε ο πατέρας μου να μάθω με κάποιο τρόπο να προστατεύω τον εαυτό μου και έτσι ξεκίνησα και εγώ το taekwondo.

Πως ήταν για ένα κορίτσι να ασχολείται με πολεμικές τέχνες;

Αρχικά, όταν ξεκίνησα, δεν το έπαιρνα τόσο σοβαρά, δηλαδή δεν ξεκίνησα το taekwondo για πρωταθλητισμό αλλά για αυτοάμυνα. Μετά από 2-3 χρόνια, όταν άρχισα να πηγαίνω σε αγώνες, και κυρίως μετά τη δεύτερη μου χρονιά όταν κέρδισα τη 2η θέση στο Πανευρωπαικό και είδε ο κ. Νίκος [ΣΣ. ο προπονητής της] ότι ήμουν καλή, συνέχισα. Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε διαφορά στο ότι ήμουν κορίτσι και έκανα taekwondo.

Από τους έξω, που δεν ήταν μέρος του αθλήματος;

Οι περισσότεροι δεν γνώριζαν καν τι είναι το taekwondo, οπότε δε μπορώ να πω ότι υπήρχε διαφορετική αντιμετώπιση. Απλά όταν άρχισαν να μαθαίνουν τι είναι, μου έλεγαν “θα σε φοβόμαστε τώρα” και τέτοια.

Όπως προείπες εσύ ξεκίνησες για αυτοάμυνα. Υπάρχει προκατάληψη γενικότερα, όχι μόνο στην Κύπρο, ότι οι πολεμικές τέχνες προκαλούν επιθετικότητα στα παιδιά, ενώ, όσοι ασχολούνται με το άθλημα υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Όχι, δεν ισχύει. Στο taekwondo μαθαίνεις αυτοέλεγχο και πειθαρχία. Δεν είναι ότι μαθαίνεις για να χτυπάς τους συμμαθητές σου, αλλά για να προστατεύεις τον εαυτό σου σε περιπτώσεις που χρειάζεται να προστατεύσεις τον εαυτό σου.

Άρα εσύ παροτρύνεις τους γονείς να εγγράψουν τα παιδιά τους και να ασχοληθούν με το άθλημα;
Εννοείται. Είναι κάτι πολύ ωραίο και πάνω απ’ όλα είναι άσκηση.

Έχεις κερδίσει Ευρωπαϊκούς αγώνες, Παγκόσμιους και Πανεπιστημιάδες. Από τις εμπειρίες σου, τις διακρίσεις και τα μετάλλια, τι έχεις να θυμάσαι περισσότερο;
Είτε χάσω, είτε κερδίσω, ο κάθε αγώνας είναι μια καινούρια εμπειρία. Μέσα από τους αγώνες γνωρίζω καινούριες χώρες, γιατί κάθε αγώνας γίνεται σε διαφορετική χώρα. Μπορώ να πω ότι έχω γυρίσει σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο με το taekwondo.

Μόλις στα 21 σου χρόνια;

Ναι (γέλια)! Σίγουρα είναι απίστευτη η εμπειρία όταν ανεβαίνεις στο βάθρο, ειδικότερα στο υψηλότερο βάθρο και ακούς τον Εθνικό Ύμνο. Εκείνο είναι το ωραιότερο συναίσθημα και νιώθεις ότι όλοι οι κόποι σου ανταμείβονται.

Έχεις κάποιες συγκεκριμένες στιγμές που θυμάσαι; Κάτι ιδιαίτερο;

Ναι, το πρώτο μου Πανευρωπαϊκό Χρυσό στην Πορτογαλία το 2013 που έπαιζα τελικό με Τουρκάλα και όλη η κερκίδα ήταν Κύπρος-Ελλάδα εναντίον Τουρκίας. Έβλεπα την σημαία να κυματίζει πρώτη και δεύτερη να είναι η Τουρκία, ήταν πολύ δυνατό.

Ο αθλητισμός και δη ο πρωταθλητισμός επιβάλλουν θυσίες. Ένιωσες να έχεις στερηθεί πράγματα;

Όταν ήμουν σχολείο, από την Γ’ Λυκείου, άρχισα τη διαδικασία για να μαζέψω βαθμούς για τους Ολυμπιακούς και έτσι το πρόγραμμα μου ήταν γεμάτο με αγώνες, οπότε ναι, έχανα πάρα πολλά πράγματα και από το σχολείο και από τις εξόδους. Επίσης, επειδή αγωνίζομαι σε κατηγορία με χαμηλά κιλά ακολουθώ συγκεκριμένη διατροφή. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι στερήθηκα αυτά τα πράγματα, διότι όταν κερδίζεις για αυτό που δουλεύεις δεν σε ενδιαφέρει αν έχεις κάνει θυσίες. Ακόμα και όταν δεν κερδίζεις, προσπαθείς ακόμα περισσότερο για να τα καταφέρεις.

Ο Πρωταθλητισμός πότε μπήκε στην ζωή σου; Είχες αποφασίσει πως θέλεις να ασχοληθείς επαγγελματικά με αυτό ή ήρθε στην πορεία λόγω των διακρίσεων σου;

Ήρθε στην πορεία, όπως είπα και προηγουμένως. Μικρότερη έκανα μπαλέτο και μέχρι τα 17 μου ήθελα να πάω στο εξωτερικό και να γίνω μπαλαρίνα. Από ένα σημείο και μετά άρχισα να έχω επιτυχίες στο taekwondo, κυρίως από το 2013 και έπειτα. Το καλοκαίρι πριν πάω 3η Λυκείου κατέκτησα το μετάλλιο στους Μεσογειακούς, ήταν τότε που άρχισε να ακούγεται και το άθλημα στην Κύπρο. Τότε ο προπονητής μου είχε την ιδέα να ξεκινούσαμε τη διαδικασία για τους Ολυμπιακούς κι εγώ έπρεπε να πάρω μια απόφαση: Ή συνεχίζω με το taekwondo, μένω και σπουδάζω Κύπρο ή τα παρατάω όλα και φεύγω στο εξωτερικό για μπαλέτο. Έκανα την πρώτη επιλογή και δεν το μετανιώνω ως τώρα.

Φαντάζομαι ότι στην πορεία σου μέχρι σήμερα είχες και αποτυχίες και τραυματισμούς. Τι είναι αυτό που σου έδωσε και σου δίνει ακόμα δύναμη να συνεχίσεις;

Οι τραυματισμοί και οι αποτυχίες είναι μέσα στον αθλητισμό. Δεν μπορώ να τις ονομάσω αποτυχίες γιατί όπως είπα και πριν μέσα από κάθε αγώνα μαθαίνω και κάτι καινούριο είτε κερδίζω, είτε χάνω. Απλά αυτό με κάνει να προσπαθώ ακόμα περισσότερο, όχι για να κερδίζω πάντα αλλά για να νιώθω εγώ ότι προσπάθησα και πέτυχα εκείνο που ήθελα.

Σίγουρα υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι στη ζωή σου που αν δεν ήταν αυτοί, δεν θα ήσουν κι εσύ εδώ που είσαι σήμερα.

Καταρχάς, η οικογένεια μου, γιατί είναι αυτοί που ξεκίνησαν τη διαδικασία να μπω στο taekwondo και είναι αυτοί που θυσίασαν τα παραπάνω για να στηρίξουν την προσπάθεια. Επειδή είναι και ένα άθλημα αρκετά δαπανηρό, καθώς πρέπει να ταξιδεύουμε για αγώνες στο εξωτερικό για να μαζέψουμε τους βαθμούς που θέλουμε για τους Ολυμπιακούς. Ευτυχώς, έχω και τους χορηγούς μου, την ΟΠΑΠ Κύπρου και την ΕΜΕ. Επίσης, ο φυσιοθεραπευτής μου και η υπόλοιπη ομάδα που με στηρίζει και με βοηθά σε αυτό το ταξίδι. Ο προπονητής μου που παρατάει τη σχολή για να έρθει μαζί μου αγώνες.  Αλλά και οι φίλοι μου με στήριξαν και με στηρίζουν συνεχώς.

Πώς έχει το πρόγραμμά σου καθημερινά; Σπουδάζεις παράλληλα, σωστά;

Η ζωή μου μοιράζεται ανάμεσα σε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο, στο γυμναστήριο και στη σχολή του taekwondo όπου προπονούμαι. Οπότε, ελεύθερος χρόνος για να δω τους δικούς μου ανθρώπους και τους φίλους μου, μου απομένει το Σαββατοκυρίακο.

Έχοντας κατακτήσει σχεδόν τα πάντα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, ποιος είναι ο επόμενος στόχος; Είναι ο μεγάλος στόχος οι Ολυμπιακοί του 2020;

Δεν έχω κατακτήσει τα πάντα (γέλια). Φυσικά και είναι, όπως κάθε αθλητή νομίζω. Θα προσπαθήσω για τους επόμενους Ολυμπιακούς και θέλω να πιστεύω ότι θα τα καταφέρω το 2020, αφού το 2016 δεν κατέστη δυνατό λόγω ενός τραυματισμού έμεινα εκτός.

Τι θα συμβούλευες τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τον Πρωταθλητισμό σήμερα;

Να το τολμήσουν, είναι κάτι πολύ όμορφο. Όλη η διαδικασία είναι όμορφη. Ακόμα και το να ξυπνάς το πρωί για πρωινή προπόνηση, που σε κάποιους μπορεί να ακούγεται λίγο “τρομακτικό”, έχει και αυτό τη μαγεία του. Οι αποτυχίες είναι μέσα στο πρόγραμμα και δεν πρέπει να τα βάζουν ποτέ κάτω. Πρέπει να σηκώνεσαι ακόμα πιο δυνατός και τα εμπόδια που βρίσκεις στην πορεία σου, είναι για να σε κάνουν ακόμα πιο δυνατό, για να απολαύσεις ακόμα περισσότερο την επιτυχία σου στο τέλος.
Αυτό δεν ισχύει μόνο στον αθλητισμό, αλλά γενικότερα στη ζωή μας.

 

Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου και ποια τα όνειρά σου για το μέλλον;


Όσον αφορά τον αθλητισμό, πιο κοντινοί στόχοι είναι το Grand Prix, όπου συμμετέχουν οι Τοp14 και το  Final που συμμετέχουν οι Top16. Πιο μακρινοί, είναι σίγουρα οι Ολυμπιακοί.

Όσον αφορά τη ζωή μου, όσο παράξενο κι αν ακουστεί αυτό, από ένα σημείο και μετά θέλω να αφοσιωθώ στην επαγγελματική μου αποκατάσταση, που δεν θα περιλαμβάνει τον αθλητισμό.

Copyright © 2017 OnlinEpikairotita.com

SHARE
Antri Tasou
Άντρη Τάσου, Απόφοιτη Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

LEAVE A REPLY