ΣΤΗΛΕΣ

Κόμπλεξ ανωτερότητας… ή μήπως κατωτερότητας;

Το περιστατικό που έγινε στην Λάρνακα το περασμένο Σάββατο, έγινε viral.

Προσωπικά θα ήθελα να γίνουν viral τα πρόσωπα των γυναικών που με τόση ευκολία χλεύασαν, απείλησαν, προσέβαλαν, και άλλα τόσα… τη γυναίκα που σταμάτησε και εμπλάκει σε περιστατικό που θεώρησε ότι θα υπάρξει παραβίαση του νόμου.

Όλοι όσοι είδαμε το βίντεο νιώσαμε περίεργα… Εκφέραμε άποψη. Το συζητήσαμε με φίλους και μετά από 2-3 μέρες το ξεχάσαμε. Γιατί εύκολα ξεχνάμε, μέχρι να συμβεί σε μας. Και θα συμβεί, γι’ αυτό είμαι σίγουρη.

Ποιος έχει την ευθύνη; Δεν ξέρω. Τι κατηγορίες θα καταβάλει το κράτος; Πάλι δεν ξέρω. Και το ότι δεν ξέρω πως θα μεταφραστεί στο μυαλό των μικρών παιδιών που ήταν παρών, αυτό με θυμώνει περισσότερο.

Μπράβο στη γυναίκα που ρίσκαρε τη ψυχική και σωματική της ακεραιότητα για να μην προσπεραστεί ένα αδίκημα που έγινε μάρτυρας τυχαία. Λυπάμαι για όλο το θυμό και πόνο που κρύβουν μέσα τους οι γυναίκες που κτύπησαν κατά λάθος το άλλο αυτοκίνητο.

Όπως θα πρόσεξες μέχρι στιγμής, σκόπιμα δεν χρησιμοποίησα καμιά «ταμπέλα», εκτός του φύλου (λόγω προσδιορισμού στο συγκεκριμένο περιστατικό), για να χαρακτηρίσω τα εμπλεκόμενα άτομα.

Διότι δυστυχώς, αυτό το φαινόμενο δεν συμβαίνει μόνο στη δική μας μικρή κοινωνία, αλλά και σε κάθε κοινωνία που τα άτομα της «υποφέρουν» από κόμπλεξ ανωτερότητας.

Ο όρος «κόμπλεξ» είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους ψυχολογικούς όρους, που συνηθίζουμε όλοι να χρησιμοποιούμε για να χαρακτηρίσουμε οποιαδήποτε συμπεριφορά μας φαίνεται προβληματική ή ελλειμματική. H λέξη περιέχει έναν αρνητικό, υποτιμητικό τόνο χωρίς να δείχνουμε την επιείκεια που θα εκφράζαμε σε κάποιον που θα θεωρούσαμε ότι έχει «ψυχολογικό πρόβλημα».

Στην πραγματικότητα όμως το κόμπλεξ ανωτερότητας ή κατωτερότητας είναι «ψυχολογικό πρόβλημα».

Πολλές φορές, όταν κάποιος έχει βιώσει εμπειρίες που έχουν δημιουργήσει ένα αίσθημα μειονεξίας, καταφεύγει σε συμπεριφορές και δραστηριότητες που έχουν ως στόχο να αναπληρώσουν αυτήν τη χαμένη αυτοπεποίθηση. Το σύμπλεγμα ανωτερότητας είναι ουσιαστικά ίδιο με το σύμπλεγμα κατωτερότητας, με τη μόνη διαφορά ότι το πρώτο είναι άτομο με πληγωμένη αυτοεκτίμηση που επιλέγει να την κρύψει πίσω από μια «μάσκα» υπερβολικά υψηλής αυτοεκτίμησης.

Η μάσκα αυτή προσφέρει μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, που όμως δεν εξυπηρετεί παρά μόνο επιφανειακά και προσωρινά. Στο βάθος βρίσκεται ένα πληγωμένο παιδί, ένας άνθρωπος διψασμένος για αποδοχή, ένας παραμελημένος άνθρωπος με ανικανοποίητες τις βασικές συναισθηματικές του ανάγκες.

Το συμπέρασμά μου; Το πως θα μεταφράσουμε κάτι, ορίζει το πώς θα δράσουμε για αυτό.

Κλείνω με ένα γνωμικό από τον ιδρυτή της θεωρίας:

«Όσο μεγαλύτερο το αίσθημα κατωτερότητας που έχει βιώσει ένας άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερη η ορμή για κατάκτηση και τόσο πιο βίαιη η συναισθηματική διαταραχή.» – Alfred Adler, 1870-1937, Αυστριακός ψυχίατρος

Τα λέμε, φιλιά. MQ.

Copyright © 2019 OnlinEpikairotita.com

Show More

M Q

Η MQ είναι ψυχολόγος αλλά δε δέχεται να τη ρωτάς στο άκυρο να σε ψυχολογήσει. Λατρεύει να διαβάζει, να μαθαίνει και φυσικά να γράφει. Της αρέσει η εξερεύνηση του κόσμο και οι ανθρώπινες συζητήσεις. Τα υπόλοιπα θα τα μάθεις στην πορεία.

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button
Close

Χρησιμοποιείς Adblock... :-(

Αν μπορούσες να απενεργοποιήσεις το Adblock θα έκανες κάποιους συνανθρώπους σου χαρούμενους. Δηλαδή εμάς, που τα μοναδικά έσοδα μας είναι από τις διαφημίσεις. Δεν θα το παρακάνουμε. Υπόσχεση! :-)