ΑπόψειςΜουσική

Για τον μηδενισμό Σαββόπουλου

Σχετικά με τον μηδενισμό Σαββόπουλου, που κάποιοι θυμήθηκαν να κάνουν αυτές τις μέρες, λόγω της συναυλίας που έδωσε για τον Σκάι.

Αφορμή ένας ορυμαγδός του κύριου Ανδρουλιδάκη, που κατά την άποψη του αιτιολογεί οτι ο Σαββόπουλος είναι κλέφτης. Από την μικρή μου εμπειρία στα καλλιτεχνικά, θέλησα να τοποθετηθώ και να εξηγήσω γιατί θεωρώ την συλλογιστική του λάθος. (Δείτε εδώ το κείμενο του κυρίου Ανδρουλιδάκη).

Ο πατέρας μου έλεγε οτι αν διαβάσεις ένα βιβλίο και γράψεις ένα κείμενο γι αυτό, τότε αυτό ονομάζεται περίληψη. Αν διαβάσεις δέκα βιβλία και γράψεις την περίληψη τους, τότε είναι κάτι εντελώς καινούργιο. Παρθενογένεση με την πιο αγνή έννοια δεν υπάρχει πλέον. Ολοι οι καλλιτέχνες παγκόσμια, δημιουργούν κάτι πιο σύνθετο, από νοήματα που έχουν προυπάρξει. Σαφώς και υπάρχουν πάντα επιρροές και αυτό είναι καλό και όμορφο, γιατί έρχεται η ίδια η τέχνη να σε εμπνεύσει να προσδόσεις νέες εικόνες και πιο σύνθετο νόημα στη δουλειά κάποιου.

Η ίδια η νομοθεσία έρχεται και το αναγνωρίζει αυτό. Για παράδειγμα, στη μουσική εάν διαπιστωθεί ότι 7 νότες είναι ίδιες, με την ίδια ακολουθία και ρυθμική ταύτιση, τότε και μόνο μπορεί να θεωρηθεί κλοπή. Ολες οι ταινίες και οι σειρές σήμερα, θα έπρεπε να πληρώσουν δικαιώματα στους αρχαίους τραγωδούς και σάτυρους, σύμφωνα με το σκεπτικό του κύριου Ανδρουλιδάκη. Ακόμα και οι σύγχρονοι φιλόσοφοι, που έρχονται να πατήσουν πάνω στους παλιούς.

Για να προσδόσεις τον χαρακτηρισμό «κλέφτης» σε κάποιον, θα πρέπει για το κάθε έργο του να βρεις αναφορά. Ο Σαββόπουλος έχει τεράστια πρωτοτυπία να επιδείξει και ακόμη και τα παραδείγματα που αναφέρει ο Ανδρουλιδάκης, δεν πείθουν ως γνήσια «κλοπιμαία», καθώς δεν αντιγράφει, λέξη προς λέξη, ούτε και σαν εικόνες. Οσον αφορά το στυλ, είναι απόλυτα συνήθεις οι «τάσεις». Απο τους Γάλλους μποέμ ποιητές που ντυνόντουσαν όλοι με παρόμοιο στυλ, μέχρι τον κύριο Ανδρουλιδάκη με τους καθ’ όλα σεβαστούς συντρόφους του, όταν κατεβαίνουν όλοι στην πορεία και υιοθετούν παρόμοιο στυλ, στην ενδυμασία, αλλά και στις απόψεις (βλέπε μένος κατά Σαββόπουλου). Χάρην της κουβέντας να δεχτώ οτι ίσως, σε περίοδο καλλιτεχνικού «μπλόκου», μπήκε στην διαδικασία να αναπαράγει και τρία και πέντε και έξι έργα άλλων. Αυτό όμως δεν αναιρεί όλη την δουλειά του, ούτε την αξία του. Δεν θα βρεις καλλιτέχνη σε όλη την υφήλιο που να μην έχει «δανειστεί» κάτι και να το έχει παρουσιάσει με το δικό του τρόπο.

Όμως γιατί γίνεται όλο αυτό; Και γιατί γίνεται για τον Σαββόπουλο; Γιατί δεν εκδηλώθηκε πολιτικά όπως θα θέλαμε. Γιατί τόλμησε να παίξει σε φιλανθρωπικό που οργάνωσε ο “εχθρός”. Σαν σεναριογράφος και συνθέτης, που έχω δανειστεί πάμπολες φορές απο ανθρώπους που θαυμάζω, να περιμένω και ‘γω μηδενισμό της δουλειάς μου, στην περίπτωση που αποκτήσω το εκτόπισμα Σαββόπουλου και επηρεάζω συνειδήσεις, όχι κατά τρόπο που επιθυμούν;

Αυτή η συντηρητική αριστερά. Αυτοί που σηκώνουν λάβαρα για ψύλλου πήδημα, αυτοί που μηδενίζουν ανθρώπους και έργα, αυτοί που θίγονται εκ μέρους άλλων, αυτοί που αυτοχρίστηκαν δικαστές της ευαισθησίας και της ηθικής, αυτοί που σου αρνούνται το δικαίωμα να υπάρχεις… αυτοί με φοβίζουν. Μην ανατρέξεις στο παρελθόν να τους βρεις. Είναι νέο φρούτο, εποχιακό. Ακόμα ένα εμπόδιο για τους διαλλακτικούς και μετριοπαθείς ανθρώπους που βρέθηκαν αντιμέτωποι, διαχρονικά στην ιστορία, με την αυταρέσκεια και τον δογματισμό εκείνων που νόμιζαν οτι ήξεραν το καλό και το ηθικό, καλύτερα από τους υπόλοιπους.

Copyright © 2020 OnlinEpikairotita.com

Show More

Stavros Michalakakos

Σταύρος Μιχαλακάκος

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button
Close