Απόψεις

Η διαχείριση της αλλαγής και η ανάγκη για άμεση και συντονισμένη δράση

Η πρώτη αντίδραση σε οποιαδήποτε αλλαγή είναι συνήθως αρνητική. Πόσο μάλλον όταν αυτή δεν είναι ηθελημένη αλλά επιβεβλημένη. Η διαχείριση δε της αλλαγής αυτής, ως μια δομημένη προσέγγιση του τρόπου με τον οποίο αλλάζουν συμπεριφορές, κομφορμιστικά καθιερωμένα και παραδοσιακές προσεγγίσεις είναι τώρα περισσότερο από ποτέ επιτακτική ανάγκη, καθώς επιδιώκεται η όσο το δυνατόν αρτιότερη μετάβαση από μια υφιστάμενη κατάσταση σε μια νέα πραγματικότητα. Μια ήδη «ταλαιπωρημένη» γενιά, η δική μας γενιά, καλείται να βρει (για άλλη μια φορά) τον χαμένο της βηματισμό με ευελιξία, δημιουργικότητα, προσαρμοστικότητα και εγρήγορση απέναντι στα νέα δεδομένα, υπό το πρίσμα μια νέας πρωτοφανούς παγκόσμιας απειλής, μιας πανδημίας, που ήρθε να ανατρέψει την αισιοδοξία για οικονομική ανάκαμψη και να διακινδυνεύσει όσα με κόπο κτίζαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Ο David Gleicher κατά τη δεκαετία του 1960, διατύπωσε έναν τύπο διαχείρισης της αλλαγής – γνωστός και ως φόρμουλα Gleicher – σύμφωνα με τον οποίο ο συνδυασμός του οράματος που έχει ένα οργανωμένο σύνολο για το μέλλον, η δυνατότητα για άμεση και συντονισμένη δράση και η δυσαρέσκεια για την υπάρχουσα κατάσταση, οφείλει να είναι ισχυρότερος από την αντίσταση που υπάρχει ενάντια σε οποιαδήποτε αλλαγή πρόκειται να συμβεί. Η κατ’ αυτόν τον τρόπο διαχείριση της νέας πραγματικότητας, απαιτεί τη συνεργασία όλων των πυλώνων της κοινωνίας προκειμένου να αποφευχθεί μια νέα κρίση ανάλογη με αυτήν που ζήσαμε το 2013.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης ήταν ορθά και άμεσα, τόσο αναφορικά με τα διατάγματα για περιορισμό της κυκλοφορίας όσο και με τις νέες νομοθεσίες που ψηφίστηκαν ή βρίσκονται στο τραπέζι των συνομιλιών, για προστασία των θέσεων εργασίας, τη στήριξη των αυτοεργοδοτουμένων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, του συνόλου των πολιτών μέσω της, μεταξύ άλλων, παροχής επιδομάτων για ειδική άδεια, της αναστολής δόσεων δανείων ή των διαδικασιών εξώσεων. Για να ξεπεραστεί, ωστόσο, η υφέρπουσα απειλή, απαιτείται συντονισμένη δράση όλων των μονάδων της κοινωνίας, όλων εμάς – της γενιάς που καλείται να σηκώσει ξανά το βάρος που πέφτει πάνω της – με Ευαισθητοποίηση και Ομοψυχία – γιατί η αλλαγή και η προσαρμογή στα νέα δεδομένα είναι αναγκαία, με Ισχυρή Βούληση – γιατί καλούμαστε να στηρίξουμε την αλλαγή, με Γνώση – των νέων μηχανισμών, με Επάρκεια – γιατί πρέπει να εφαρμόσουμε νέες δεξιότητες και συμπεριφορές και Υποστήριξη –  γιατί η αλλαγή πρέπει να διατηρηθεί όσο το επιβάλλουν οι ζοφεροί καιροί. Η προσαρμογή φαίνεται επιβεβλημένη ιδίως εάν θέλουμε να αποκτήσει η κοινωνική προστασία έναν μονιμότερο χαρακτήρα με την ταυτόχρονη ενδυνάμωση του ρόλου του κοινωνικού κράτους που έχει χαρακτηριστεί πολύ ορθά ως η σελήνη της οικονομίας.

Ας αδράξουμε λοιπόν την «ευκαιρία» που μας προσφέρει η νέα κρίση και ας επανέλθουμε στην κανονικότητα πιο εκπαιδευμένοι και έχοντας χτίσει μια διαφορετική, πιο ευέλικτη και πιο δημιουργική κουλτούρα. Η γενιά αυτή έχει αποδείξει – στο πολύ πρόσφατο παρελθόν – ότι  η πορεία προς την έξοδο του λαβύρινθου δεν εξαρτάται από το παρελθόν ή το παρόν, αλλά από τον τρόπο που επικεντρωνόμαστε στο μέλλον. Με επιμονή και υπομονή θα βρεθεί ο μίτος που οδηγεί στην έξοδο και αυτού του λαβύρινθου.

Η Ραφαέλλα Χριστίνα Γεωργιάδη είναι Δικηγόρος.

Reporting by oestaff on April 15, 2020.

Copyright © 2020 OnlinEpikairotita.com

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button
Close