Απόψεις

Η υπόθεση με τη Βρετανίδα και το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια

Η υπόθεση με τη Βρετανίδα ήταν μια ευκαιρία για πολλούς να εκφράσουν το μισογυνισμό που καταπιεστικά κρατούν μέσα τους και δεν τους επιτρέπει να βιάζoυν ό,τι κινείται. Θέλω όμως, ως γυναίκα, να δώσω έμφαση στο τι σημαίνει αυτή η υπόθεση για κάθε άλλη γυναίκα που ζει σε αυτή τη χώρα.

Κατάφερε η αστυνομία και το δικαστικό σώμα να αποσιωποιηθούν ξανά οι ανεπάρκειές τους (βλέπε Μεταξάς, υπόθεση Petrana, υπόθεση Oxana), να μετατρέψει ένα άτομο που πήγε να καταγγείλει βία σε (wait for it….) κατηγορούμενο για δημόσια βλάβη, να δεχόμαστε πυρά από το Foreign Office για πιθανή καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διαδικασία (που ήταν πολύωρη και χωρίς παρουσία δικηγόρου) και να μας μποϊκοτάρουν διεθνώς (και καλά κάνουν) γιατί προφανώς είμαστε μια χώρα όπου η ασφάλεια των γυναικών και η ισότητα των φύλων είναι πέρα για πέρα δευτερεύον (νομίζουν δεν έχει λεφτά γι’αυτό-άσχετοι και σε αυτό).

Επίσης, έχουμε και τα ΜΜΕ που εξευτέλισαν, ξαναβιάσαν και ντρόπιασαν συστηματικά τη γυναίκα η οποία κρατείται που τις αρχές μες τη χώρα σάμπως και είναι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Τι σημαίνει όμως αυτή η υπόθεση και η μεταχείριση για κάθε γυναίκα που ζει στην Κύπρο; Δεν θα σας πω να σκεφτείτε αν ήταν η κόρη σας, η μάνα σας, η αδερφή σας, δεν κάνουμε επίκληση στο συναίσθημα, μιλάμε απλά για ανθρώπους. Γι’αυτό εγώ θα μιλήσω για μένα, γιατί έχει και πολλές γυναίκες, δυστυχώς – οι οποίες ακόμα να καταλάβουν σε τι πατριαρχική κοινωνία έπιασαν καλούπι – που συμμετέχουν σ’ αυτό το εξωφρενικό παραλήρημα και λένε σε κάθε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης ή βιασμoύ ‘έθελεν τα ο κώλος της’, ‘ήταν πιωμένη,’ ‘ναμπου φορούσε,’ ‘εμένα εν μου έτυχεν ποττέ γιατί προσέχω’ και τέτοιες αηδίες.

Εγώ λοιπόν, έχω εμπιστοσύνη αν αύριο είμαι μάρτυρας ή θύμα σεξουαλικής βίας, παρενόχλησης ή επίθεσης να πάω στην αστυνομία; Προφανώς και όχι, σωστά; Γιατί άπαξ και πάω θα με θυματοποιήσουν ξανά, τι φορούσα, πόσο ήπια, αν είμαι σίγουρη ότι είπα ‘σταμάτα’, αν θυμούμαι καλά ότι έτσι έγινε κλπ. Θα περάσει όλη μου η ζωή που κόσκινο για να δουν αν λέω αλήθεια ή όχι, αλλά η actual υπόθεση μάλλον δεν θα ‘χει τόση δουλειά πάνω της.

[Photo Credits: Paul Faith/AFP/GETTY IMAGES]

Θεωρώ ότι πολλές και πολλοί συμμερίζονται αυτές τις ανησυχίες, θεωρώ ότι οι καταγγελίες ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας θα συνεχίσουν να μην καταγγέλλονται στην επάρκειά τους μετά από αυτό επειδή συντηρείται η διαστρέβλωση ότι μια γυναίκα πάει να καταγγείλει για την πλάκα ή για να καταστρέψει τη ζωή κάποιου.

Αυτό που έγινε θα παγιδεύσει πολλές γυναίκες σε ένα ατέρμονο, τραυματικό κύκλο απομόνωσης και ανασφάλειας μέσα σε ένα κράτος που δεν τις ενθαρρύνει αρχικά να μιλήσουν, και έπειτα δεν παρέχει τα βασικά σε θύματα βίας, με πιο σημαντικό το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια (μην μιλήσουμε για ψυχολογική υποστήριξη, οικονομική βοήθεια, προστασία κλπ, αυτά είναι για σοβαρές χώρες).

Θεωρώ ότι έχουμε ακόμη μακρύ δρόμο μπροστά μας, αλλά πρώτα πρέπει να ανοίξουμε τα αυτιά μας να ακούσουμε και τα μάτια μας για να δούμε πιο καθαρά.

Copyright © 2020 OnlinEpikairotita.com

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button
Close