OnlinEpikairotita Βλέποντας το βίντεο του Εύρου και ακολούθως διαβάζοντας τα πάμπολλα σχόλια που περιέλουσαν τον ψηφιακό κοσμοχώρο, θα ήθελα να παραθέσω μερικά ερωτήματα που μου προξενήθηκαν από τις αντιδράσεις της κυπριακής κοινωνίας. Δεν προτίθεμαι να πάρω θέση αν ήταν ορθή ή λάθος ενέργεια. Άλλωστε αυτό είναι στην ευχέρεια του καθενός να το ανακαλύψει.

Πολλά χρόνια πριν στην Αρχαία Αγορά, όταν κάποιος ανέφερε μια έννοια, ρίχνοντας μαζί και μια λέξη, π.χ. “αρετή”, ο Αθηναίος φιλόσοφος Σωκράτης ρωτούσε : «Αφού μιλάς για αρετή τότε θα ξέρεις τι σημαίνει. Μπορείς να μου πεις κι εμένα που δεν ξέρω;». Όπως μαθαίνουμε μέσω του Κίρκεγκωρ, ο Σωκράτης ήταν αρκετά ενοχλητικός και είρωνας. Η περιβόητη «σωκρατική ειρωνεία», την οποία διδαχθήκαμε και στα σχολεία, εκδηλωνόταν μέσω της άγνοιας -είτε πραγματικής, είτε προσποιούμενης- και βασιζόταν στο “Δεν Ξέρω”. Κι αυτό το διδαχθήκαμε, “Εν οίδα ότι ουδέν οίδα” (Ένα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα).  

Ο Αθηναίος φιλόσοφος, που λέτε, συνήθιζε να ζαλίζει τον άλλο στις ερωτήσεις μέχρι να καταφέρει να τον φέρει σε αντίφαση με τον ίδιο τον εαυτό του και με τον τρόπο αυτό να ομολογήσει την άγνοια του. Μ’ άλλα λόγια επιδίωκε να κατακρημνίσει την αλαζονεία και την αυτάρκεια. Για αυτό και τον αντιπαθούσαν όλοι. Όχι μόνο η μάζα αλλά και οι ίδιοι οι μαθητές του. Ήξερε όμως, ως δάσκαλος, πως για να καταφέρεις να μάθεις κάτι, πρέπει να το ‘χεις ανακαλύψει εσύ. Από μόνος σου. 

Σαφέστατα δεν πρόκειται για συσχέτιση με το περιστατικό αλλά για επισήμανση σε κάτι που είδα να κατακρίνουμε, κατ’ εμένα αβίαστα και λανθασμένα : Το να ρωτούμε δίχως να φοβόμαστε για κάτι που δε γνωρίζουμε! Ακόμα και αν πρόκειται για εκμαίευση της απάντησης από τον άλλο. Όπως ακριβώς έκανε και ο Σωκράτης, δια μέσου της μαιευτικής μεθόδου. Όσον αφορά τώρα τις αντιδράσεις της κυπριακής κοινωνίας για το βίντεο του Εύρου θα ήθελα να παραθέσω μερικά ερωτήματα, ή αν θέλετε προβληματισμούς.

Αρχικά, αρκετοί ενοχλήθηκαν γιατί, κατ’ αυτούς, με αυτή του την πράξη δίδει λανθασμένα μηνύματα στους νέους, σπρώχνοντας τους ενάντια της Αστυνομίας. Μήπως όμως στην προσπάθεια τους να “προστατεύσουν το Σώμα” επιχείρησαν να το αγιοποιήσουν; Εκτός αυτού, υπήρξαν κι αυτοί που επιχείρησαν με το «αν ήμουν εγώ αστυνομικός θα έτρωγε ακόμα» να αποδείξουν αυτό που πολλοί πιστεύουν : ότι η Αστυνομία ενίοτε λειτουργεί εκδικητικά κι όχι προστατευτικά προς τον πολίτη. Αλήθεια, η κυπριακή σατιρική εκπομπή που καυτηρίασε αυτό τον ρόλο της Αστυνομίας (σ.σ. βία) θα διωχθεί ή επειδή λέει κάτι που γίνεται (ή κάποιοι θέλουν να γίνεται) θα περαστεί στο ντούκου;

Έπειτα, για άλλους ήταν προσβλητικός καθότι θέλησε να κάνει ερώτηση – χαζή, παρδαλή, αλλά ερώτηση. Μήπως είναι προσβολή το να ρωτούμε; Αναρωτηθήκαμε εάν η επανάληψη της ερώτησης έγινε διότι δεν δινόταν κάποια απάντηση από τον ερωτηθέντα; Μήπως αυτό είναι έναντι κάποιας νομοθεσίας και όχι ένα δικαίωμα που έχει ο κάθε άνθρωπος, ακόμη κι αν υποχρεούται να κάνει κάτι; Και στα πιο μικρά, κάποιοι κατέκριναν ακόμα και το δικαίωμα ενός ανθρώπου που γουστάρει να ‘ναι bilingual, δηλαδή δίγλωσσος; But wait, he is not the only one!

Τελευταίο και περισσότερο σχολιασμένο από όλα, η δημοσιοποίηση του βίντεο και τα περί προστασίας προσωπικών δεδομένων. Μήπως όμως για τη δημοσιοποίηση χωρίς συγκατάθεση υπάρχει και το δικαίωμα κυκλοφορίας “για την ικανοποίηση έννομου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος” εάν κι εφόσον “δεν θίγονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες” των προσώπων; Εμείς τι είδαμε στο βίντεο που έθιγε τους δύο άνδρες; Ίσως επειδή είδαμε έναν εξ αυτών να ‘ομολογεί’ ότι δε έχει ένα από τα απαιτούμενα προσόντα που χρειάζεσαι για να προσληφθείς στο Σώμα; Το αν παίζει δικαιολογία τύπου “είναι παλιός” το αφήνω στη κρίση σας. Πάντως με την ίδια λογική πρέπει λέμε ότι σε κάθε επάγγελμα οι παλιοί πρέπει να μένουν στάσιμοι… Φαντάζεσαι να σου πει ο γιατρός, “Σόρρυ, με προσέλαβαν το 78;”. Αν πάλι το θεωρούμε μικρό, τότε γιατί βάζουμε αυτούς που θα εξεταστούν τώρα να δώσουν την αγγλική γλώσσα;

Τελικά, μήπως αντιδράσαμε πιο πολύ σαν Αστυνομία της Σκέψης όπως ακριβώς περιγράφει ο Όργουελ στο βιβλίο του “1984”, έναντι κάποιου που τόλμησε να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του; Ενδεχομένως να κρίναμε και υπό την επήρεια των πολλών (ψυχολογία της μάζας) διαβάζοντας πρώτα τα σχόλια; Πράγματι το να μην ανέχεσαι να σε διατάξει κάποιος αλλά και το ότι εσύ ως άνθρωπος έχεις το δικαίωμα να ρωτήσεις και να μάθεις για κάτι που θα σου ζητηθεί, το οποίο δε γνωρίζεις, ακόμα κι αν είναι υποχρέωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί λάθος.

Και για να μην παρεξηγηθώ τα ερωτήματα αυτά σε ουδεμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν αντίθετα με τους νόμους και κανονισμούς. Οι νόμοι και οι κανονισμοί πρέπει να υπάρχουν, κι αυτό διότι συχνά οι άνθρωποι αρνούνται να λάβουν τις βέλτιστες προφυλάξεις ασφάλειας από μόνοι τους, σε εθελοντική βάση. Μήπως όμως, λόγω άγνοιας και κατ’ επέκταση φόβου, επιτρέπουμε στους νόμους να μη λειτουργούν με το μέρος μας, και άρα εναντίον μας;

ΥΓ1: Το να πεις : «Κοίτα ρε που αναλύουν και τη βλακεία», είναι το εύκολο κομμάτι. Το να καταλάβεις τι θέλω να πω είναι το δύσκολο. Το ‘χεις;

ΥΓ2:  Hakuna Matata, what a wonderful phrase… ain’t no passing craze!

Copyright © 2019 OnlinEpikairotita.com