Περί του χαστουκιού, κοινώς «στραόπατσου», που ένας κατά τ’ άλλα εκπαιδευμένος εκπαιδευτικός σε θέματα παιδείας και διαχείρισης ατόμων της συγκεκριμένης ηλικίας και άρτια καταρτισμένος εκ των πανεπιστημιακών του γνώσεων, χάρισε σε μαθήτρια του, εντός του σχολικού χώρου.

Η μισή κοινωνία σε αναφιλητά «σοκ και δέος» για την πράξη του εκπαιδευτικού και η άλλη μισή να συγχαίρει τη βία προς την ανήλικη, δείχνοντας την πραγματικότητα μας.

Για πιο λόγο όμως υπάρχει η κατάσταση σοκ; Μήπως αυτό το γεγονός δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο στην κουλτούρα μας; Δεν είναι κάτι που έχουμε ξαναδεί ενδοοικογενειακά, δηλαδή μεταξύ πατέρα-κόρης, πατέρα-γιου κλπ;

Αφού όμως στα «ενδοοικογενειακά» η πράξη είναι αποδεκτή τότε γιατί περιμένετε πως θα υπάρχει διαφορά έξω; Γιατί νομίζουμε ότι υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ του μέσα από το έξω; Γιατί νομίζουμε πως εάν κλείσει η πόρτα του σπιτιού μας, τότε όλες οι συμπεριφορές που εμπερικλείουν οι όροι «σπίτι» και «οικογένεια» εντός του πλαισίου της κυπριακής κουλτούρας, ξαφνικά εξανεμίζονται;

Δυστυχώς για αυτούς που θα το μάθουν από το συγκεκριμένο άρθρο, τόσο η λεκτική όσο και η σωματική βία, είναι σαν τον καπνό. Ακόμα και να περιοριστεί εντός του σπιτιού θα βρει τρόπο να αποδράσει, είτε από χαραμάδα, είτε από την βρώμα που αφήνει στα θύματα της, είτε επιφανειακά είτε εσωτερικά από την εκτεταμένη «εισπνοή» αυτού του τοξικού καπνού.

Κάπως έτσι λοιπόν δημιουργούνται θήτες και θύματα, που μέχρι την τελευταία στιγμή πριν να υπάρχει κάποιο οποιοδήποτε ξέσπασμα, κανένας εκ των δύο δεν το γνωρίζει εκούσια ότι τα δικά του ενδοοικογενειακά βιώματα των έχουν μετατρέψει είτε σε θύτη, ή αλλιώς ένα άτομο που νιώθει όμορφα με την επιβολή της κυριαρχίας του μέσα από την χρήση βίας, είτε σε θύμα που έχει κτίσει την προσωπικότητα του μέσα από την ανοχή τέτοιων τοξικών ατόμων ή καταστάσεων, ξεκινώντας από τον οικογενειακό του κύκλο, μιας και η βία εντός οικογένειας θεωρείται ακόμα θεμιτό μέσο «εκπαίδευσης» και συνετισμού στη χώρα μας.

Βασικός όρος στην κατανόηση της κατάστασης είναι η λέξη «στρουθοκαμηλισμός», όπου παρομοιάζεται η κατάσταση που ένας στρουθοκάμηλος χώνει το κεφάλι του στο χώμα και με αυτό τον τρόπο νομίζει ότι κανένας δεν τον βλέπει. Κάτι τέτοιο πράττουμε και στην δική μας κοινωνία με τεράστια επιτυχία.

Στρουθοκαμηλισμός μεν, ομαλοποιημένος στρουθοκαμηλισμός δε.

Η ομαλοποίηση ως όρος και εκ της Αγγλικής (to normalize), σημαίνει πρακτικά, το να θεωρήσουμε ότι μια κατάσταση λόγο της επανάληψης της και της αναπαραγωγής της από άλλα άτομα κάνει την πράξη σωστή, λογική και αποδεκτή.

Για παράδειγμα, το να κόψει θκιο πάτσους ο τζήρης σου της μάνας σου, επειδή το φαΐ εν ήταν έτοιμο στην ώρα του τζιε ο φτωχός ήταν νηστικός ούλλη μέρα, είτε επειδή ενώ ήταν με φίλους επρόσβαλε τον εγωισμό του με το να πει ότι ο άντρας της εν έπαιξε τίποτε φέτος στο τζηνίην ενώ τζίνος επροσπαθούσε να πείσει τον συμπέθερο ότι εν ο καλύτερος τζινιός που επερπάτησε αυτή την στείρα Γη (βλ. super-macho fragile masculinity).

Οι υπογραμμισμένες λέξεις δείχνουν την αιτιολόγηση της πράξης και σκοπό έχουν την ομαλοποίηση της επειδή υπήρχε συγκεκριμένος λόγος για τον όποιο έγινε η πράξη.

Αν μπορείτε να καταλάβετε τι πάει λάθος εντός της συγκεκριμένης παραγράφου τότε συγχαρητήρια ίσως να μην ανήκετε 100% στην κουλτούρα της παπουτσοσυτζιάς. Αν δε, δεν μπορείτε να αντιληφθείτε το λάθος στην συγκεκριμένη παράγραφο τότε, «BAD NEWS» (!!!).

Εάν η περιορισμένη σας αντίληψη δεν μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την χρήση βίας τόσο σε άτομα που μπορούν να ανταποδώσουν την πράξη, όσο και σε άτομα που δεν μπορούν να ανταποδώσουν την πράξη (για λόγους) τότε ίσως να είσαστε μέρος του προβλήματος.

Πίσω στην υπόθεση

Το γεγονός ότι η μαθήτρια φαίνεται να λογομαχεί με τον καθηγητή ΔΕΝ ΟΜΑΛΟΠΟΙΕΙ τον ξυλοδαρμό.

Το γεγονός ότι η μαθήτρια φορά φούστα, ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΑ οποιοδήποτε αισχρό κοσμητικό επίθετο έχουν χρησιμοποιήσει αξιότιμοι κύριοι και κυρίες σε σχόλια στο Facebook.

Το γεγονός ότι ένας εκπαιδευτικός χρησιμοποίησε βία κατά της μαθήτριας του, ενώ στο παρελθόν η βία στα μαθητικά θρανία ήταν αποδεκτή ΔΕΝ ΚΑΘΥΣΤΑ την πράξη ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΤΟ 2019.

Το γεγονός ότι «ΤΖΙΕ ΕΜΕΙΣ ΕΦΑΜΕ ΞΎΛΟ, Ε; ΉΝΤΑΜΠΟΥ ΠΑΘΑΜΕ» ΔΕΝ ΟΜΑΛΟΠΟΙΕΊ την κατάσταση και απεναντίας αποδεικνύει ακριβώς «ΝΑΜΠΟΥ ΕΠΆΘΕΤΕ» (βλέπε θύτης, βία).

Το γεγονός ότι ενήλικα άτομα εφκήκαν να κατονομάσουν μια κοπέλα η οποία βρίσκεται σε εφηβική ηλικία, χωρίς να γνωρίζουν το ποιόν της ως άνθρωπο, κόρη, μαθήτρια, γυναίκα, που ετοιμάζεται σιγά σιγά να ενταχθεί στην κοινωνία σας ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΟΣΟ ΒΡΏΜΙΚΟΙ ΕΊΣΑΣΤΕ μερικοί.

Το γεγονός ότι διαβάστηκαν σχόλια όπως «να δούμε νάμπου έκαμε του αθρώπου τζιε έδερεν την» αποδεικνύει ΠΟΣΟ ΛΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΟΤΡΟΠΊΑ ΣΑΣ τζιε το ότι νομίζεται, ότι η βία έχει εξήγηση, ομαλοποίηση, ή γενικά ότι σε κάποιον αξίζει η ΒΙΑ.
Και ίσως, σε εσάς που το πιστεύεται ακράδαντα ότι σε κάποιους αξίζει η βία, τότε να ξέρετε ότι ίσως να αξίζει σε εσάς και στους ομοίους σας παρόλο που δεν ενθαρρύνουμε τέτοιες πράξεις.

Έτσι λοιπόν μ’ αυτά και μ’ αυτά, ότι σας είπα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο προηγούμενο μου άρθρο αποδεικνύεται πάλε ότι εν γαΐζεται τζιε φτεν σας τα ρούχα σας. Ο καθηγητής ίσως να κανονιστεί από το υπουργείο παιδείας και να πάει σε κάποιο άλλο σχολείο κάπου στα περίχωρα (πάλε τρων την τα περίχωρα, που παρόλο που καθηγητές με χαμηλές μονάδες αποστέλνονται για να διδάξουν σε χωριά ως κοινή πρακτική και κάνουν εξαίρετη δουλειά υπάρχει και η συγκεκριμένη κατάσταση ως μέτρο καταπολέμησης τέτοιων συμπεριφορών το οποίο προφανώς δεν βγάζει κανένα νόημα) γιατί προφανώς η συμμόρφωση του ιδίου κρίνεται από τα πόσα χιλιόμετρά θα ταξιδεύει κάθε μέρα για να πάει δουλειά.

Συγχαρητήρια στο υπουργείο παιδείας που για ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι οι τρόποι με τους οποίους προσλαμβάνει το προσωπικό του είναι λανθασμένοι, επίσης αποδεικνύει ότι οι τρόποι διαχείρισης τέτοιον κρουσμάτων είναι επίσης λανθασμένοι.

Αξίζει να αναφερθεί κομμάτι του «ΟΙ ΠΕΡΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ» στο οποίο αναφέρεται ξεκάθαρα πως: «Το εκπαιδευτικό προσωπικό οφείλει να είναι πρότυπο υπεύθυνου και ελεύθερου δημοκρατικού πολίτη, να χαρακτηρίζεται από αξιοπρέπεια, ευπρέπεια, κοσμιότητα, ευγένεια και διακριτικότητα, να συνεργάζεται συναδελφικά και να συμπεριφέρεται προς τους μαθητές με τον τρόπο που αρμόζει σε πραγματικούς παιδαγωγούς.»

Επίσης οι πως βάλλω λάδι στην φωθκιά, αλλά αν έρτει ο παπάς της κοπέλας τζιε ξεκινήσει να τραβά αγωγές τόσο σε ΜΜΕ, όσο και στον καθηγητή για ξυλοδαρμό ανηλίκου, όσο και στο Υπουργείο Παιδείας που όφειλε να διαφυλάξει την ασφάλεια της ανήλικης και της οποιασδήποτε ανήλικης και ανηλίκου με το να προχωρήσει τόσο πριν όσο και μετά την πρόσληψη των εργαζομένων του σε πρακτικές που θα διασφάλιζαν το ότι η ψυχική, ψυχολογική και επαγγελματική κατάσταση των εργαζομένων του είναι ακλόνητή και ότι τέτοια περιστατικά δεν θα λάμβαναν χώρα σε ένα ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΉΣ ΈΝΩΣΗΣ αλλά μόνο σε μια παπουτσοσυτζιά.

Σκοπός του συγκεκριμένου άρθρου είναι να θίξει την εξομάλυνση της βίας, των κακών πρακτικών από μέρους του Υπουργείου παιδείας που αφήνει κενά τόσο σε μαθητές όσο και καθηγητές αλλά επίσης και το να θίξει τα κενά που υπάρχουν τόσο στην κυπριακή οικογένεια αλλά και την κυπριακή κουλτούρα.

Ο στόχος είναι η τήρηση των νόμων που ξεχωρίζουν τους νόμους της δημοκρατίας από τους νόμους της ζούγκλας. Δεν έγινε γνωστός ο λόγος του ξυλοδαρμού της μαθήτριας ωστόσο σημειώνεται ξανά ότι κανένας λόγος δεν ομαλοποιεί την χρήση βίας σε οποιοδήποτε άτομο ασχέτως παραγόντων εξαιρουμένου της χρήσης ίσης και ανάλογης βίας σε περιστατικά αυτοάμυνας όπως καθορίζεται από το σχετικό νομικό πλαίσιο.

Copyright © 2019 OnlinEpikairotita.com