Απόψεις

«Βρε τον ψεκασμένο»

Ο Κώστας είναι εξήντα χρονών. Έχει οκτώ αδέλφια. Πήγε δημοτικό. Μετά στο χωράφι. Στα δεκατέσσερα έφυγε πρόσφυγας. Του είπαν, θα πας σπίτι σε λίγες μέρες. Δεν πήγε. Στα είκοσι μετανάστης. Δούλεψε σκληρά, δωδεκάωρα στην λάντζα. Έκανε κομπόδεμα, ήρθε πίσω στα τριάντα, παντρεύτηκε, έκανε παιδία. Άνοιξε σαντουιτσίδικο. Ήρθαν τα ΜακΝτόναλτς. Έκλεισε. Από τότε δούλευε από εκεί και από εδώ. Κάθε έξι μήνες και αλλού. Άλλα του έταζαν, άλλα έβλεπε. Άντεξε.

Τότε με το χρηματιστήριο, ένας φίλος γραμματιζούμενος του είπε “Αφού έχεις κομπόδεμα αγόρασε τώρα.”
Αγόρασε. Έχασε. Μετά ένας άλλος φίλος, και αυτός γραμματιζούμενος, του είπε ότι έκανε λάθος, καλύτερα θα ήταν να κάνει ασφάλεια, επενδυτική, σίγουρα χρήματα. Την έκανε, την πλήρωνε δέκα χρόνια, τα λεφτά του δεν τα είδε. Πήρε ότι έμεινε και πήγε στην τράπεζα. Του είπε ο τραπεζίτης, έμπιστος άνθρωπος, με όνομα στην κοινωνία
“Γραμμάτιο φίλε. Και αξιόγραφα. Ρίσκο μηδέν. Για να χάσεις τα λεφτά σου, πρέπει να κλείσουν οι τράπεζες”.
Έκλεισαν. Ο δικηγόρος του είπε θα τα πάρεις πίσω στο δικαστήριο. Τίποτα δεν πήρε. Μόνο πλήρωσε τον δικηγόρο. Πήρε ότι έμεινε και άνοιξε καφέ. Μπας και την βγάλει μέχρι την σύνταξη.

Ο Κώστας πέρασε δύσκολα αλλά είχε πάθος για την μάθηση. Έψαχνε για απαντήσεις. Όμως μόλις που ήξερε ανάγνωση. Πολλά βιβλία του φαίνονταν δυσνόητα. Ακατανόητα μαθηματικά και ορολογίες. Έτσι και αλλιώς τους γραμματιζούμενους πλέον δεν τους είχε σε υπόληψη. Όλο βλακείες έλεγαν. Του άρεσε όμως ο Λιακόπουλος. Τα έλεγε έξω από τα δόντια. Μιλούσε στην ψυχή του Κώστα. Και τα βιβλία του ήταν κατανοητά. Απλή γλώσσα και τεκμήρια. Και έβγαζαν νόημα. Εξηγούσαν γιατί καταλήξαμε έτσι. Τα αγόραζε με τις δεκάδες.

Ο Γιάννης είναι συνομήλικος με τον Κώστα. Ο Γιάννης είναι καθηγητής πανεπιστημίου. Γονείς γιατροί, πρωτευουσιάνοι. Πήγε ιδιωτικό σχολείο, αρίστευσε. Από εκεί Οξφόρδη και μετά ντοκτορά, στα χρηματοοικονομικά. Τον ξέρει τον Κώστα, αγόραζε σάντουιτς από το μαγαζί του, τότε παλιά, στο διάλειμμα από την δουλεία. Συζητούσαν πολύ για το χρηματιστήριο. Του εξηγούσε ο Γιάννης τις απόψεις του αλλά δεν τα πολυπίστευε, έτσι για να περνά η ώρα τα έλεγε.

Ο Κώστας ήταν χθες στην διαδήλωση. Τον έκλεισαν πάλι. Κουράστηκε. Δεν πιστεύει κανένα πλέον. Τον είδε ο Γιάννης από την τηλεόραση. Θύμωσε.

“Βρε τον ψεκασμένο. Από τότε φαινόταν λίγος, αλλά δεν ήξερα ότι είναι τόσο ηλίθιος.”

Show More

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button