Όταν το «χθες» μας μαθαίνει το «σήμερα»

timinis constantinos

Xθες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Τρεξίματος και είναι τουλάχιστο ειρωνικό το ότι δεν μπορώ να κάνω αυτό που τόσο αγαπώ! Όλα μοιάζουν τόσο διαφορετικά σε σχέση με μερικούς μήνες πριν. Τότε που ανυπομονούσα για την επόμενη φορά που θα έβαζα τα αθλητικά μου παπούτσια και θα έβγαινα ξανά στο δρόμο.

Οι τελευταίοι 3 μήνες ήταν τουλάχιστον εφιαλτικοί. Ένα διδακτορικό. Μια εξ αποστάσεως σχέση. Η διοργάνωση ενός φεστιβάλ και η οργάνωση μιας ομάδας ανθρώπων. Βοηθός διδασκαλίας σε δύο μαθήματα, δύο κορυφαίων πανεπιστημίων. Τα συνεχόμενα και απαιτητικά ταξίδια. Οι καθημερινές προπονήσεις και οι διπλές προπονήσεις. Και ότι άλλο προέκυπτε στην καθημερινότητα, ότι άλλο προέκυπτε και δεν έλεγα “όχι”.

Όλα αυτά άρχισαν να μου δημιουργούν μια πίεση, μια πίεση η οποία εντάθηκε από την πίεση που ο ίδιος – λόγω του χαρακτήρα μου, αλλά χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο – έβαζα στον εαυτό μου. Άρχισα να μην κοιμάμαι. Να σηκώνομαι το πρωί απ’ το κρεβάτι πιο κουρασμένος από ότι όταν είχα ξαπλώσει.

Να φοβάμαι και να τρέμω για την επόμενη προπόνηση, αφού κάθε φορά ένιωθα πιο κουρασμένος από την προηγούμενη και δεν απολάμβανα αυτό που έκανα. Η κατάσταση αυτή συνοδεύτηκε από μία ανεξήγητη βουλιμία, μία αντιδραστική βουλιμία.

Άρχισα να ελέγχω συνεχώς τα κιλά μου, να ελέγχω κάθε τι για τις θερμίδες, τα λιπαρά και τους υδατάνθρακες. Εγώ που όχι απλά δεν έκανα ποτέ κάτι παρόμοιο, αλλά το κατέκρινα μάλιστα όπου το συναντούσα! Τελικά έβαλα “μερικά” κιλά.

Όσο περνούσε ο καιρός τα πράγματα γίνονταν όλο και χειρότερα, ενώ εγώ αδυνατούσα να διαχειριστώ την κατάσταση, να ελέγξω το μυαλό και τις σκέψεις μου, να θέσω προτεραιότητες και να σεβαστώ τα ανθρώπινα όρια μου. Με μεγαλύτερο πρόβλημα την ολοκληρωτική έλλειψη ύπνου είχα αρχίσει πλέον να καταρρέω.

Ακύρωσα κάθε αγώνα που είχα προγραμματίσει, έκανα συστηματικές αναλύσεις αίματος (με αποτελέσματα χειρότερα από κάθε άλλη φορά σε αυτά τα 13 χρόνια που ασχολούμαι με τον αθλητισμό), έριξα ρυθμούς στην προπόνηση (με 7-8 μέρες πλήρους απραξίας), πήρα πολύτιμες συμβουλές από ειδικούς και έμπειρους του χώρου, αλλά χωρίς να το συνειδητοποιήσω έμπαινα αναπόφευκτα σε άλλη μία διαδικασία “προσπάθειας” και “μπορώ”.

“Προσπάθειας” για να επανέλθω και να βρω τον εαυτό μου, και “μπορώ” να τρέξω στο Παγκύπριο Πρωτάθλημα του Ιούνη. Και ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο μου πρόβλημα. Το “μπορώ” για όλα, και το “θα προσπαθήσω” για όλα. Μπαίνοντας πλέον σε ένα φαύλο κύκλο όπου όλη μου η ζωή περιστρεφόταν γύρω από το πως θα αντιστρέψω αυτή την κατάσταση με κάθε δυνατό τρόπο (συμπληρώματα, προοδευτική αύξηση της έντασης και του όγκου στην προπόνηση, επιλογή αγώνων), φτάσαμε στο σήμερα όπου μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι είναι χειρότερο από το χθες.

Ένα σήμερα με καθόλου διάθεση για το οτιδήποτε και τον οποιοδήποτε, ένα σήμερα όπου τίποτα δε μου προσφέρει πλέον ευχαρίστηση, ένα σήμερα που κουράστηκα να σκέφτομαι και να προσπαθώ!timinis constantinos

Χωρίς να έχω ξεπεράσει αυτή την κατάσταση, και χωρίς να ξέρω και πότε θα την ξεπεράσω ολοκληρωτικά, έγραψα (επιγραμματικά!) τα πιο πάνω για να μοιραστώ μαζί σας κι όσα μου έμαθε αυτό το “σήμερα” που ζω:

  • Μην αγνοείτε την ανθρώπινη φύση σας.

Οι φιλοδοξίες, οι στόχοι, η σκληρή δουλειά, τα “μπορώ” και τα “θέλω” είναι φανταστικά και τις πλείστες περιπτώσεις ότι χρειαζόμαστε για να προχωράμε και να εξελισσόμαστε. Σε όλα, όμως, υπάρχει ένα όριο. Όριο όχι για τι μπορούμε να πετύχουμε, αλλά για το πως θα το πετύχουμε.

Μην ξεχνάτε ότι κάποιες φορές, σε συγκεκριμένα θέματα η λύση ίσως είναι το “give up”. Κάποιες φορές χρειάζεται να προσπερνούμε προκλήσεις που ίσως να “μπορούσαμε” να είχαμε δεχθεί. Κάποιες φορές η λύση είναι το “ένα βήμα πίσω”.

  • Πείτε “όχι” κάποιες φορές ακόμη κι αν θέλετε να βοηθήσετε.

Αυτά τα “ναι” είναι ο λόγος που πολλές φορές φορτωνόμαστε αχρείαστες ευθύνες και περιττά “βάρη”.

  • Επιβραβεύστε τον εαυτό σας μετά από μία επιτυχία ή μια μεγάλη προσπάθεια που έφερε αποτελέσματα.

Αφιερώστε χρόνο ανά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να σκεφτείτε όλες τις θυσίες που έχετε κάνει, όλες τις υπερβάσεις, όλες τις προσπάθειες επιτυχημένες ή μη. Εάν δεν το κάνετε εσείς δεν πρόκειται να το κάνει κανείς για εσάς! Μερικές φορές, όταν θέτουμε τους στόχους μας, είμαστε τόσο σκληροί με τον εαυτό μας που ξεχνάμε ακόμη και την ανθρώπινη φύση μας. Ξεχνάμε να αγαπήσουμε εμάς και να πούμε ένα μεγάλο μπράβο για όσα έχουμε πετύχει!

  • Θέστε προτεραιότητες.

Μπορεί να μισώ που το γράφω, μπορεί να μην το έκανα ποτέ στη ζωή μου, αλλά χρειάζεται! Χρειάζεται όχι για το πόσο και πως θα αφιερωθούμε σε κάτι. Όχι, αυτό συνεχίζω να το αγνοώ και να το σιχαίνομαι. Χρειάζεται για το πώς επιτρέπουμε κάθε πτυχή της ζωής μας να επηρεάζει τις άλλες.

Για παράδειγμα, το πως θα επηρεάσει μια παρατεταμένη κακή περίοδος στην προπόνηση, όλα τα υπόλοιπα: σχέση, δουλειά, πανεπιστήμιο, κοινωνική ζωή κλπ. Μερικοί από εμάς δε μετράνε την αξία όσων κάνουμε με το τι ενδεχομένως μπορεί να μας επιστρέψει.

Όμως είναι πραγματικά κρίμα, οτιδήποτε, να ορίζει τη ζωή και την ύπαρξη μας ολόκληρη, ειδικά όταν καταλήγουμε να στεναχωρούμε και να μιλάμε απότομα σε αγαπημένα μας άτομα.

  • Τίποτα δεν πρόκειται να λειτουργήσει εάν το “αναγκάζετε”, τίποτα δεν θα λειτουργήσει εάν γίνεται υπό πίεση.

Μπορεί να ζούμε στην εποχή του “επαγγελματία” και του “ειδικού”, όμως εάν δεν υπάρχει η αγάπη, η όρεξη και το πάθος για ότι κι αν κάνουμε, αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει. Ακούστε τι πραγματικά θέλετε, μην αγνοήσετε τα σημάδια που στέλνει το σώμα σας. Μάθετε να προσαρμόζεστε στις εκάστοτε συνθήκες, και να πορεύεστε με τα δεδομένα που υπάρχουν. Γιατί, αργά ή γρήγορα, θα το κάνετε. Κανένας δεν ξεγέλασε το σώμα και τις ανάγκες του. Ίσως κάποιοι να το έκαναν σε μικρό βαθμό, για μεγάλο διάστημα. Ίσως άλλοι κάπως περισσότερο για μικρό διάστημα. Αλλά πότε και κανένας δεν το έκανε σε μεγάλο βαθμό και για μεγάλο διάστημα!

  • Να είστε ευγνώμων για ότι ζείτε γιατί τα πάντα αλλάζουν χωρίς προειδοποίηση!

Ζήστε τη στιγμή, απολαύστε την, και μην κάνετε μακροχρόνια σχέδια! Και για να την απολαύσετε, επαναλάβετε ευλαβικά τα 5 πιο πάνω βήματα!

Χαρούμενη Ημέρα Τρεξίματος!

Copyright © 2019 OnlinEpikairotita.com