✒ ΑΠΟΨΗ | 41 χρόνια μετά: Πώς να διαλέξω με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ;!

Είναι οι μέρες τέτοιες που γράφω: 41 ολόκληρα χρόνια από την τουρκική εισβολή. Εγώ δεν έχω θύμησες για να σας τις περιγράψω, δεν έχω εμπειρίες για να σας τις πω. Βλέπετε, δεν είχα γεννηθεί ακόμη, δεν ήξερα πως η πατρίδα μου θα ήταν μισή, πως αδέλφια δικά μου θα είχαν σκοτωθεί, πως οι γονείς και οι παππούδες μου θα έμελλε να ήταν πρόσφυγες. ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ. Αυτή θα ήταν όμως η ιστορία του τόπου μου, της οικογένειάς μου. Η ιστορία η δική μου. Πρόσφυγας πριχού να γεννηθώ, μοιρασμένη στη μέση προτού να περπατήσω. Αυτή.

Κι όταν ο νους ήταν ανώριμος και «μικρός», νόμιζα -όπως όλοι- πως η Κύπρος θα λευτερωθεί επειδή έτσι ήταν το δίκαιο να γενεί, νόμιζα πως οι αγνοούμενοί μας ήτο ζωντανοί, πως θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας, πως επειδή το δίκαιο ήταν με το μέρος μας αυτοί θα φύγουν. Κι όμως μια μέρα μεγάλωσα και αντιλήφθηκα πως θα ήθελα να ξανάχω νουν «ανώριμο» και «μικρό», επειδή ο «ώριμος» και ο «μεγάλος» ήταν σκληρός. Και μου ΄παν να συμβιβαστώ, πως το χωριό των γονιών μου ίσως να μην το ξαναδώ, πως η Κύπρος δεν θα βρει ελευθεριά κι ότι ο ξένος θα πάρει μερίδιο από όλα αυτά τα δικά Μου, τα δικά Σου, τα δικά Μας.

Μα εγώ θυμάμαι και ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ κι ας μην τα έχω ζήσει. Θύμαμαι το λιμανάκι, την αμμουδιά, θυμάμαι όλους τους 1619, θυμάμαι, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ κι ας μην τα έχω ζήσει. Και δεν είναι ρατσιστικό, ούτε καν διχαστικό εαν εγώ έχω διαλέξει να θυμάμαι. Δεν έχω μίσος, ούτε θυμό, μονάχα λύπη, κόμπο εκεί στο λαιμό που πρέπει ξανά να συμβιβαστώ για τη γη τη δική μου. Και το γνωρίζω, πραγματικά, πως δυστυχώς η λευτεριά δεν θα’ρθει έτσι όπως την θέλω. Γιατί η δική μου η λευτεριά θα’ταν να τρέξω στην αμμουδιά, χωρίς υπογραφές και συμφωνίες. Θα’ταν να είναι η Κύπρος ολόκληρη δική μου.

Τώρα μιλάνε για συμφωνίες, λύσεις και υπογραφές, μας «συμβουλεύουν», μας «απειλούν», μας «προτρέπουν», μας «διατάζουν» και μέσα σε όλο αυτόν τον χαμό θα πρέπει εγώ να αποφασίσω. Και είναι τώρα η κρίσιμη η ώρα που πρέπει να σκεφτώ σε τι πατρίδα θέλω να ζήσω. Θα πρέπει απλώς –τόσο απλά(!)- να διαλέξω ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ.

Μόνο ένα, παρακαλώ, εσύ.. τώρα εσύ που με διαβάζεις.

Ψήφισε ΝΑΙ ή ψήφισε κι ΟΧΙ άμα θες αλλά κάν’ το μόνο επειδή έτσι το θες.

Μην ακούσεις τον βουλευτή! Σκέψου εσύ μόνο εσύ.

Ψήφισε ΟΧΙ ή ψήφισε ΝΑΙ, συνειδητά κι επειδή το θες, η απόφαση να’ ναι μόνο δική σου.

Τώρα δεν είναι εκλογές. Είναι απόφαση ευθύνης!

Δεν είναι θέμα υπακοής, αλλά προσωπικής επιλογής και μοναχά εσύ ορίζεις πως θα ζήσεις.

Κάνε στο πλάι πολιτικούς, γνωρίζεις καλύτερα απ’αυτούς με ποιόν τρόπο το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ θα λειτουργήσει.

Ψήφισε ΟΧΙ ή ψήφισε ΝΑΙ …. Ψήφισε ΕΣΥ.

Κ.Ε.

Copyright © 2019 OnlinEpikairotita.com