Οι εξελίξεις μετά τον αρχικό εντοπισμό γυναικείου πτώματος, έφεραν στην επιφάνεια την υπόθεση εξαφάνισης της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας.

Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που ένα ειδεχθές έγκλημα μονοπωλεί τους τίτλους ειδήσεων στην Κύπρο. Ίσως όμως να είναι η πρώτη φορά που η ευθύνη φαίνεται να βαρύνει κατάφωρα την υπηρεσία που είναι αρμόδια για την ασφάλεια των πολιτών.

Έχει περάσει περίπου ενάμιση χρόνος από τότε που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δήλωνε πως η εγκληματικότητα στην Κύπρο έχει μειωθεί κατά 30% τα τελευταία χρόνια. Όντως μειώθηκε με βάση τα μοναδικά επίσημα στοιχεία που διατίθενται στο κοινό από την ιστοσελίδα της αστυνομίας.

Δεδομένων ωστόσο των όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ενδέχεται να μην οφείλεται μόνο στις μεθόδους των αρχών, αλλά μάλλον και στις παραβλέψεις τους.

Μέχρι στιγμής μετράμε τρία πτώματα, ενώ γίνονται έρευνες για ακόμα τέσσερα. Αδιανόητα πράματα για το νησί. Ένας ίλαρχος της κυπριακής Εθνικής Φρουράς που κρατείται από την αστυνομία ως ύποπτος, ομολόγησε ότι διέπραξε επτά δολοφονίες – πέντε γυναίκες και δύο ανήλικα κορίτσια. Και μάλιστα σε διάστημα τουλάχιστον τριών ετών, από το 2016 μέχρι και το 2018.

Απίστευτο και ανύκουστο είναι το γεγονός ότι τα ονόματα των τριών μεταναστριών δεν αναρτήθηκαν καν στη λίστα με τις ελλείπουσες. Κάτι που εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσον υπάρχουν περισσότερα πτώματα εκεί έξω αλλά και για το πόσο αδιάφορα και απαξιωτικά εξετάζονται οι ζωές ξένων ανθρώπων.

Μέσα σε όλα αυτά σκεφτόμουν εάν τα μέσα ενημέρωσης φέρουν κι αυτά ευθύνη. Ότι ενδεχομένως να μην γίνεται η ορθή προβολή και η μετέπειτα αναζήτηση, ώστε να μάθουμε τι συμβαίνει με όλα αυτά τα πρόσωπα που δηλώνονται ως εξαφανισμένα.

Βλέποντας όμως το ρεπορτάζ για την εξαφάνιση μητέρας και κόρης με καταγωγή από την Ρουμανία, που μετέδωσαν η Μικαέλα Κουλέ και η Γωγώ Αλεξανδρινού το 2016, τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρα.

Τι εμπιστοσύνη μπορεί να νιώσει για το κράτος της, όποια δει το ρεπορτάζ, στο οποίο αποκαλύπτεται ότι η μία από τις επτά γυναίκες είχε γράψει σε επιστολή τους φόβους της για συγκεκριμένο άτομο, αλλά όπως φαίνεται οι αρχές δεν έπραξαν τίποτα;

Αυτή τη φορά δεν είχαν να κάνουν με ένα καλοστημένο οργανωμένο έγκλημα, αλλά με τη δική τους εγκληματική ληθαργία που οδήγησε σε θάνατο τις άτυχες γυναίκες. Συνεπώς τα νομοθετικά εμπόδια περί άρσης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, που επικαλέστηκαν δια του συνδέσμου αστυνομικών, πέφτουν και συνθλίβονται στο κενό.

Σημειωτέον ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης, που επιμένει να βρίσκεται στη θέση του, θυμίζει ακροβάτη επάνω σε τεντωμένο σχοινί. Μπορεί να ισορροπεί για λίγο πάνω από το κενό, αλλά η πτώση είναι δεδομένη. Το θέμα είναι προς τα που, αφού στη μία κατεύθυνση δεν υπάρχει προστατευτικό δίχτυ.

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους πολίτες που δικαιολογημένα ζητούν ανάληψη ευθυνών, καθότι πλέον μιλάμε για υπόθεση εξαφάνισης ασφάλειας και αξιοπρέπειας – που έχει ήδη εξιχνιαστεί. Όσοι απέτυχαν να προστατεύσουν το θεμελιώδες δικαίωμα στη ζωή, θαρρώ πως οφείλουν τουλάχιστον να αποχωρήσουν από τις θέσεις τους.

Αν δεν γίνει αυτό, τότε πιστεύω πως η παραίτηση θα ‘ναι απ’ τους πολίτες.

ΥΓ: Συζητήθηκε ποτέ στην Κύπρο η εφαρμογή προγραμμάτων ειδοποίησης των πολιτών σε περιστατικά εξαφάνισης τύπου Silver Alert ή Amber Alert; 

Copyright © 2019 OnlinEpikairotita.com

Zoe Panayi
Founder & Owner of OnlinEpikairotita | Σπουδές Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, της σχολής Οικονομικών και Πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζομαι ως ελεύθερη επαγγελματίας στο χώρο της ενημέρωσης, της επικοινωνίας και του διαδικτύου.